Nat, maar geen spijkers
Er zijn genoeg werkplekken waar de vloer nat is maar er niets scherps ligt: een bijkeuken, een zuivelbedrijf, een schoonmaakploeg of een verzorgingstehuis. Daar is S2 precies voor gemaakt. De bovenkant is getest op waterdoorlaatbaarheid, de constructie is antistatisch en de hiel vangt schokken op, maar de penetratiebestendige zool van S3 ontbreekt, wat gewicht en flexibiliteit scheelt.
Waterafstotend is niet waterdicht
S2 betekent dat het leer of textiel tijdens een testperiode nauwelijks water doorlaat. Sta je urenlang in water, dan loopt de schoen alsnog vol en heb je een S4 of S5-laars nodig. Regelmatig reinigen en waterdicht maken houdt het waterafstotende effect veel langer intact.
Welke extra codes staan er op S2-schoenen?
De S-klasse volgens EN ISO 20345 is een basispakket. Daarnaast kan een fabrikant extra eigenschappen laten testen, die je als losse codes terugziet in de productnaam of op het label. De meest voorkomende in deze collectie:
- FO: een loopzool die bestand is tegen olie en brandstof.
- SR of SRC: geteste slipweerstand; SR hoort bij de huidige versie van de norm, SRC bij de vorige.
- ESD: de schoen voert statische lading gecontroleerd af, bedoeld voor werk met gevoelige elektronica.
- CI: de zool isoleert tegen kou van onderaf.
Werk je in een elektronica- of laboratoriumomgeving, bekijk dan ook de complete collectie ESD-werkschoenen. Heb je naast natte vloeren ook kans op spijkers of scherpe delen, dan is een S3-werkschoen de betere keuze. Is de vloer juist droog, dan volstaat vaak een lichtere S1-schoen.
Laag, hoog of instapper
Een lage veterschoen is licht en flexibel, prettig als je veel loopt. Een hoog model geeft meer steun rond de enkel op ongelijke ondergrond. Instappers zijn handig in keukens en zorginstellingen, waar je schoenen vaak aan- en uittrekt en veters onhygiënisch kunnen zijn. Meet je voet en vergelijk die met de maattabellen, en draag goede werksokken om zweetvoeten te beperken. Meer uitleg over normen en pasvorm lees je in alles over werkschoenen.